Sizi Gerçekten Yansıtan Bir Üniversite Denemesi Nasıl Yazılır

Her yıl kabul komiteleri on binlerce deneme okuyor ve çoğu birbirine benziyor: 'Bir spor sakatlığından ders çıkardım', 'gönüllülük beni değiştirdi', 'büyükannemden çok şey öğrendim'. Konu değil, anlatım biçimi sizi ayırt eder.

İyi bir deneme, geniş bir yaşam özeti değil, tek bir anın veya sahnenin derinlemesine anlatımıdır. Okuyucuyu o ana götürün: neyi gördünüz, ne hissettiniz, hangi küçük ayrıntı aklınızda kaldı? Somutluk, soyut ifadelerden çok daha güçlüdür.

Danışmanlık sürecimizde öğrencilerimize önce 'hikaye anlatımı seansı' yaptırıyoruz — yazmadan önce konuşuyoruz. Çünkü çoğu zaman en güçlü hikaye, öğrencinin 'bu kadar sıradan bir şey yazılır mı' diye es geçtiği andır.

Dürüstlük, kusursuzluktan daha değerlidir. Bir başarısızlığı, bir belirsizliği ya da hâlâ üzerinde düşündüğünüz bir soruyu paylaşmak, sizi kabul komitesi gözünde daha gerçek kılar. Her şeyin çözüldüğü, pürüzsüz bir hikaye yerine, hâlâ büyümekte olduğunuzu gösteren bir hikaye tercih edin.

Son tavsiyemiz: denemenizi yüksek sesle okuyun. Kendi sesinize benzemeyen her cümle, muhtemelen fazla 'profesyonelleştirilmiş' bir cümledir. On yedi-on sekiz yaşında bir insanın sesini duymak isteyen bir komiteye, o sesi verin.